04-15-2022, 09:14 PM
Chiropractic care for low back pain, gait and posture in a patient with Parkinson’s disease: a case report and brief review
Chun Pu Chu, Arnold Yu Lok Wong, and Linda Yin King LeeEric
Published online 2021 Oct 25.
Parkinson hastalığı olan bir hastada bel ağrısı, yürüyüş ve duruş için kayropraktik bakım: bir vaka raporu ve kısa bir inceleme
Parkinson hastalığı (PD), substantia nigra pars compacta'daki dopaminerjik nöronları etkileyen nörodejeneratif bir hastalıktır. Ağrı Parkinson hastalarında prevalansı %40 ila %75 arasında değişen ve hastaların yaşam kalitesini belirgin şekilde etkileyen motor olmayan semptomdur. Rijidite, yürüme güçlüğü ve postural instabilite gibi motor semptomları olan hastalarda ağrılı semptomların sıklığı ve şiddeti daha yüksek gözlenmektedir sadece tremor semptomu olanlar ağrı ile ilişkili değildir . Motor semptomları olan hastaların tekrarlayan hareketleri yapmada ve günlük görevleri yerine getirmede zorluk yaşadıkları ve görevleri yerine getirmek için tekrarlanan çabaların ağrıyı tetikleyebileceği tahmin edilmektedir. Parkinson hastalığına bağlı ağrının tedavisinde dopaminerjik ajanlar, analjezikler, antidepresanlar ve fizik tedaviler yaygın şekilde kullanılmaktadır .
Sunulan vaka önceden bel ağrısı olan bir PH olgusudur. Kayropraktik müdahale ile kas-iskelet ağrısı giderilirken aynı zamanda stabil dinamik yürüyüş , postüral uyum ve stabilite de sağlandı. Mevcut çalışma, PD'li bir hastada ağrı ile ilişkili yürüyüş ve duruş problemlerini ele alma potansiyelini gösteren bir kayropraktik manipülasyon örneği teşkil edebilir.
DAVA SUNUMU
59 yaşındaki Çinli ,erkek ,taksi şoförü 2 aydır sağ bacağa yayılan ilerleyici bel ağrısı ve yürüme güçlüğü şikayeti ile başvurdu. Hasta, üç yıllık işle ilgili sırt ağrısı öyküsünü bildirdi. Ağrı genellikle minimum düzeydeydi (11 noktalı sayısal ağrı derecelendirme ölçeğinde ortalama yoğunluk 2/10), ancak uzun süre araç kullanmak veya ağır nesneleri kaldırmakla şiddetlendi (yoğunluk 4/10). 18 ay önce PD teşhisi kondu ve başlangıçta levodopaya yanıt verdi. 1 yıllık levodopadan sonra, bacaklarda giderek kötüleşen sertlik, yürümeye başlamada zorluk, öne eğik postür ve denge sorunları hissetmeye başladı. Hasta fizyoterapiyi daha önce denemiş ancak lomber traksiyon prosedürü sırasında dayanılmaz ağrı nedeniyle fizyoterapiyi bırakmıştı. Oral ilaçları, levodopa ve steroid olmayan anti-inflamatuar ilaçları içeriyordu ancak her ikisi de motor semptomlarını ve ağrısını düzgün bir şekilde kontrol edemedi. Son 2 ayda sırt ağrısı ve yürüme güçlüğü eşlik eden uykusuzluk ve depresif ruh hali ile daha da kötüleşti. Hasta, sırt ağrısının maksimum yoğunluğunu sayısal bir derecelendirme ölçeğinde 10 üzerinden 8 olarak değerlendirdi. Taksi sürmeye ve günlük işleri yapmaya devam edemedi.
Sunumda bradikinezi ve yürüme güçlüğü gösterdi. Muayenede bilateral servikal paraspinal, üst trapezius ve skalen kaslarında sertlik, sağ L5-S1 paraspinal kaslarında hassasiyet ve spazmlar ve sağ kalça fleksiyonu ve diz ekstansiyonunda motor kuvvette azalma (grade 4/5) ortaya çıktı. Ayakta EOS ® radyografileri öne doğru kafa, eğik duruş, lomber omurganın düzleşmesi, hafifçe bükülmüş kalçalar ve dizler ve başın ağırlık merkezinin (COG) anterior sapması dahil olmak üzere PD'nin karakteristik özelliklerini ortaya çıkardı. Kayropraktik tedavi, hipertonik kaslara termal ultrason tedavisi ve intervertebral kısıtlamayı azaltmak için yüksek hız, düşük genlikli spinal (üst torasik ve lomber) manipülasyondan oluşuyordu. Ardışık 5 gün boyunca günlük tedavi sonunda hasta sırt ve bacak ağrısında, yürüme kabiliyetinde ve uykusuzluk semptomlarında düzelme bildirdi. Tedavi planının ikinci aşamasına spinal dekompresyon olarak aralıklı motorize spinal traksiyon (MID Serisi, WIZ Medical, Kore) eklendi. Hastaya haftada üç kez tedavi seansları uygulandı. Tedaviye başladıktan 11 hafta sonra daha iyi postüral stabilite (ayrıntılı olarak, X-ışını parametrelerinde gözle görülür) değişiklikler ve dengeli yürüyüş performansı (doğru ayak adımı, düzenli topuk vuruşu ve yürüyüş siklogramında gösterilen adımlar arasında simetrik basınç geçişi merkezi) gözlendi.
![[Resim: 4fnzp4v.jpg]](https://i.hizliresim.com/4fnzp4v.jpg)
(A) İlk radyografide baş öne, eğik duruş, lomber omurganın düzleşmesi ve hafifçe bükülmüş kalçalar (ve dizler) görülüyor. Başın ağırlık merkezi (COG) öne doğru.
![[Resim: 4fnzp4v.jpg]](https://i.hizliresim.com/4fnzp4v.jpg)
(A) İlk radyografide baş öne, eğik duruş, lomber omurganın düzleşmesi ve hafifçe bükülmüş kalçalar (ve dizler) görülüyor. Başın ağırlık merkezi (COG) öne doğru.
B) Postüral parametrelerin çoğunda önemli iyileşme gösteren 11 hafta sonra tekrarlanan bir radyografi. C7 çekül çizgisi (kesikli kırmızı çizgi), C7 omurunun merkezinden kaudal yönde çizilir.
![[Resim: br0jbuv.jpg]](https://i.hizliresim.com/br0jbuv.jpg)
A) Tedaviden önce, siklogram daha fazla ön ayak temasını, düzensiz adım uzunluklarını, adım yerlerinin büyük varyasyonlarını (mavi kesişen alan) ve daha geniş destek tabanını gösteriyordu.
(B) Kayropraktik tedavilerden sonra, doğru ayak adımı, düzenli topuk vuruşu ve adımlar arasında simetrik COP geçişi kaydedildi. Yürüme yeteneğinin patern tanıma yoluyla değişim hastaların yürüyüş stabilitesi ile paraleldir.
TARTIŞMA
Ağrı ve motor engelliliğin etkileri, fiziksel işlev bozukluğu, depresyon, hastalık davranışı ve sosyal etkileşimlerin bir kombinasyonuna yol açabilir. Antiparkinson özelliklere sahip bir dopamin öncüsü olan levodopa, Parkinson hastalığının motor semptomları için tek güçlü ilaç olmaya devam etmektedir. Levodopa, nosiseptif yollarda ağrının neden olduğu aktivasyonu normalleştirebilir ve PD'de ağrı eşiklerini yükseltebilir . PD ile ilişkili ağrının çeşitli mekanizmalarından kas-iskelet ağrısı en yaygın biçimidir. PH ile ilişkili ağrıyı yönetmek için, fizyoterapötik ve kayropraktik tedaviler gibi ağrının, kuvvetin ve esnekliğin odaklanmış yönetimi ve postural motor eğitimden oluşan tamamlayıcı çözümler benimsenmiştir.
Rijidite, ağrı ile en güçlü ilişkisi olan bir motor bozukluktur, tremor ise PD'de ağrı ile anlamlı bir ilişki göstermez . Rijiditenin, normal postürü değiştirme, sertliğe, azalan esnekliğe ve değişen vücut mekaniğine yol açma potansiyeli nedeniyle kas-iskelet ağrısına katkıda bulunduğu öne sürülmüştür . Sertlik, kas gerginliği ve zayıf postüral refleksler de denge bozukluklarına ve postural instabiliteye yol açabilir. Manipülatif tedavileri takiben ağrının giderilmesinin, kasların nöral propriosepsiyonunu, motor fonksiyonlarını ve postüral dengeyi iyileştirebileceği tahmin edilmektedir .
Yürüyüş, Parkinson hastalarında hastalığın ilerlemesinin ayırt edici özelliklerinden biridir ancak hastalığın ilerlemesini izlemek için altın standart değildir. Hastalığın ilerlemesiyle birlikte, anormal bir tandem yürüyüş testinde yansıtıldığı gibi, mediolateral düzlemde yürüme dengesizliği meydana gelebilir . Enstrümanlı koşu bandı analiz sistemleri, ambulasyon sırasında adım atma paradigmalarını uygulayabilir ve ölçebilir. Mevcut bulgular ve önceki araştırmalar manipülatif tedavilerin Parkinson hastalarında denge ve motor işlevi iyileştirebileceğini göstermiştir. Hasta sayısının az olması, kontrol grubunun olmaması ve takip süresinin kısa olması bu çalışmanın kısıtlılıklarıdır.
SONUÇLAR
Sunulan, 11 haftalık kayropraktik manipülasyon ile düzelen, PD'nin karakteristik postürü, yürüme zorluğu ve bel ağrısı sergileyen bir hastada bir PD olgusudur. Mevcut çalışma, PD'li bir hastada ağrı ile ilişkili yürüyüş ve duruş problemlerini ele alma potansiyelini gösteren bir spinal manipülasyon örneği olarak hizmet edebilir.
Rijidite, ağrı ile en güçlü ilişkisi olan bir motor bozukluktur, tremor ise PD'de ağrı ile anlamlı bir ilişki göstermez . Rijiditenin, normal postürü değiştirme, sertliğe, azalan esnekliğe ve değişen vücut mekaniğine yol açma potansiyeli nedeniyle kas-iskelet ağrısına katkıda bulunduğu öne sürülmüştür . Sertlik, kas gerginliği ve zayıf postüral refleksler de denge bozukluklarına ve postural instabiliteye yol açabilir. Manipülatif tedavileri takiben ağrının giderilmesinin, kasların nöral propriosepsiyonunu, motor fonksiyonlarını ve postüral dengeyi iyileştirebileceği tahmin edilmektedir .
Yürüyüş, Parkinson hastalarında hastalığın ilerlemesinin ayırt edici özelliklerinden biridir ancak hastalığın ilerlemesini izlemek için altın standart değildir. Hastalığın ilerlemesiyle birlikte, anormal bir tandem yürüyüş testinde yansıtıldığı gibi, mediolateral düzlemde yürüme dengesizliği meydana gelebilir . Enstrümanlı koşu bandı analiz sistemleri, ambulasyon sırasında adım atma paradigmalarını uygulayabilir ve ölçebilir. Mevcut bulgular ve önceki araştırmalar manipülatif tedavilerin Parkinson hastalarında denge ve motor işlevi iyileştirebileceğini göstermiştir. Hasta sayısının az olması, kontrol grubunun olmaması ve takip süresinin kısa olması bu çalışmanın kısıtlılıklarıdır.
SONUÇLAR
Sunulan, 11 haftalık kayropraktik manipülasyon ile düzelen, PD'nin karakteristik postürü, yürüme zorluğu ve bel ağrısı sergileyen bir hastada bir PD olgusudur. Mevcut çalışma, PD'li bir hastada ağrı ile ilişkili yürüyüş ve duruş problemlerini ele alma potansiyelini gösteren bir spinal manipülasyon örneği olarak hizmet edebilir.